Tajemnica brakującego fragmentu księżyca i narodziny Bożego Ciała

©Armelle Delmelle/RCF Liège

‍

‍

Choć dziś uroczystość Bożego Ciała obchodzona jest w wielu krajach świata, jej początki sięgają średniowiecznego Liège w Belgii. To właśnie tam w XIII wieku narodziła się idea ustanowienia osobnego święta poświęconego Jezusowi Chrystusowi obecnemu w Eucharystii.

‍

Nazwa „Fête-Dieu”, czyli „Święto Boga”, wywodzi się ze średniowiecznego języka francuskiego. W tamtych czasach określenie „Dieu” odnosiło się bezpośrednio do Jezusa Chrystusa. Święto obchodzone jest każdego roku w czwartek po uroczystości Trójcy Świętej.

‍

Dlaczego potrzebne było osobne święto dla Jezusa?

‍

Jak wyjaśnia bp Jean-Pierre Delville, w XIII wieku pojawiło się pytanie: skoro każdy święty ma swój dzień w kalendarzu liturgicznym, dlaczego nie istnieje szczególne święto poświęcone samemu Jezusowi?

‍

Odpowiedź miała przynieść św. Julianna z Cornillon, pochodząca z Liège zakonnica, która zmarła w 1258 roku. Już jako młoda dziewczyna była przekonana, że Kościołowi brakuje uroczystości poświęconej ciału i krwi Chrystusa oraz komunii wiernych z Jezusem.

‍

Tajemnicza wizja księżyca

‍

Przez długi czas Julianna próbowała zrozumieć powracającą wizję, która nie dawała jej spokoju. Widziała księżyc z brakującym fragmentem.

‍

Interpretacja przyszła później: księżyc symbolizował Kościół, a brakująca część oznaczała brakującego święta w kalendarzu liturgicznym. Według Julianny tym brakującym elementem miała być uroczystość poświęcona Eucharystii — święto ciała i krwi Jezusa Chrystusa.

‍

Wsparcie Kościoła w Liège

‍

Julianna była przełożoną hospicjum w Cornillon, dzięki czemu utrzymywała kontakt zarówno z chorymi, jak i lokalnymi władzami kościelnymi. Swoją ideą podzieliła się z przyjaciółką Ewą z Saint-Martin, żyjącą jako rekluza przy bazylice Saint-Martin.

‍

To właśnie przez nią pomysł trafił do kanoników oraz otoczenia biskupa Liège, Roberta de Thourotte. Duchowni zainteresowali się inicjatywą i rozpoczęli przygotowania do ustanowienia nowego święta.

‍

Powstał kompletny urząd liturgiczny

‍

Julianna wraz ze swoim kapelanem przygotowała pełny urząd liturgiczny dla nowej uroczystości. Obejmował on modlitwy, pieśni oraz teksty liturgiczne na cały dzień — od jutrzni po nieszpory i mszę świętą.

Oryginalny rękopis tego oficjum, pochodzący z Maastricht, został odnaleziony w bibliotece w Hadze.

‍

Dlaczego święto obchodzone jest w czwartek?

‍

Według bp. Delville’a Julianna uznała, że najlepszym terminem będzie czwartek po uroczystości Trójcy Świętej, czyli dziesięć dni po Zesłaniu Ducha Świętego.

‍

Czwartek miał przypominać Wielki Czwartek — dzień ustanowienia Eucharystii podczas Ostatniej Wieczerzy. Z kolei umiejscowienie święta po okresie wielkanocnym miało symbolizować pełne przyjęcie Boga do życia wiernych poprzez komunię.

‍

Pierwsze Boże Ciało na świecie

‍

Pierwsza celebracja odbyła się w Liège w 1246 roku za zgodą biskupa Roberta de Thourotte. Duchowny zmarł jednak krótko później, przez co nowe święto początkowo nie rozprzestrzeniło się szeroko.

‍

Kluczową rolę odegrał jego dawny współpracownik Jacques Pantaléon, który później został papieżem Urbanem IV. To właśnie on w 1264 roku rozszerzył uroczystość na cały Kościół katolicki.

‍

Dzięki temu dziś Boże Ciało obchodzone jest na całym świecie jako święto ciała i krwi Chrystusa.

‍

‍