Pandemia stworzyła nową kulturę imprezowania w europejskich miastach

‍

‍

Przez lata Bruksela była postrzegana jako miasto zamkniętych klubów, ciemnych piwnic i undergroundowych parkietów. Kultowe miejsca, takie jak Fuse, C12 czy Bloody Louis, definiowały nocne życie belgijskiej stolicy. Pandemia Covid-19 zmieniła jednak wszystko.

‍

Po miesiącach lockdownów i zamkniętych klubów mieszkańcy zaczęli szukać wolności, świeżego powietrza i nowych sposobów wspólnego spędzania czasu. W efekcie open airy stały się jednym z najszybciej rozwijających się zjawisk miejskiej kultury w Brukseli.

‍

Dziś imprezy plenerowe przyciągają tysiące osób i całkowicie zmieniają sposób, w jaki mieszkańcy korzystają z przestrzeni publicznej.

‍

Od industrialnych terenów po dachy budynków

‍

Nowa fala wydarzeń muzycznych wychodzi daleko poza tradycyjne kluby. Organizatorzy coraz częściej przejmują opuszczone przestrzenie miejskie, dachy budynków, parkingi, okolice kanału czy publiczne parki.

‍

To właśnie widoczność i otwartość wydarzeń stały się symbolem tej transformacji. Brukselskie kolektywy muzyczne zaczęły dosłownie rysować nową mapę miasta.

‍

Choć część inicjatyw działała już przed pandemią — jak Piknik Elektronik, Gazon czy Structure Béton — to dopiero po 2020 roku nastąpił prawdziwy boom. Władze miasta zaczęły postrzegać kulturę plenerową jako element atrakcyjności urbanistycznej oraz sposób na ożywienie zaniedbanych dzielnic.

‍

Quartier Nord z biurowej pustyni stał się imprezowym hotspotem

‍

Jednym z najbardziej spektakularnych przykładów tej zmiany jest Quartier Nord. Jeszcze kilka lat temu dzielnica kojarzyła się głównie z pustymi po godzinach biurowcami i chłodną atmosferą biznesowego centrum.

‍

Dziś regularnie organizowane są tam duże wydarzenia muzyczne przyciągające tysiące uczestników. W przestrzeni między wieżowcami odbywają się sety DJ-skie, koncerty i festiwale organizowane zarówno przez lokalne kolektywy, jak i międzynarodowe marki muzyczne.

‍

Ogromną popularnością cieszą się również wydarzenia organizowane przez Hangar, XRDS czy Brussels Open Air Festival.

‍

Szczególnym sukcesem okazała się ostatnia edycja Iris Tipik Electro Night, która zgromadziła ponad 20 tysięcy osób na Place des Palais w centrum Brukseli.

‍

Impreza jako terapia zbiorowa

‍

Dla wielu mieszkańców open airy stały się czymś więcej niż zwykłą rozrywką. Po pandemii wspólne tańczenie w przestrzeni publicznej zaczęto postrzegać jako formę społecznej odbudowy i odpowiedź na poczucie izolacji.

‍

Tysiące ludzi spotykających się pod gołym niebem tworzą obraz miasta bardziej otwartego, spontanicznego i żywego niż dawniej.

‍

Bruksela coraz częściej wykorzystuje kulturę muzyczną jako element swojej tożsamości i nowoczesnego wizerunku europejskiej metropolii.

‍

Sukces czy początek gentryfikacji?

‍

Rosnąca popularność open airów wywołuje jednak również kontrowersje. Część mieszkańców obawia się, że wydarzenia organizowane są głównie z myślą o zewnętrznych odbiorcach i bardziej zamożnej publiczności, a nie lokalnych społecznościach.

‍

Pojawiają się zarzuty, że kultura imprezowa bywa wykorzystywana jako narzędzie marketingu miejskiego i przygotowywania terenów pod przyszłe inwestycje oraz gentryfikację.

‍

Według krytyków wydarzenia często poprawiają wizerunek dzielnic przechodzących transformację, co później prowadzi do wzrostu cen nieruchomości i wypychania dotychczasowych mieszkańców.

‍

Bruksela szuka równowagi

‍

Przed władzami miasta i organizatorami stoi dziś ważne wyzwanie: jak rozwijać kulturę open airów bez utraty lokalnego charakteru dzielnic.

‍

Coraz częściej podkreśla się potrzebę większej współpracy z mieszkańcami i tworzenia wydarzeń, które będą realnie integrować społeczności, a nie jedynie przyciągać weekendową publiczność.

‍

Jedno jest jednak pewne — Bruksela przestała być miastem zamkniętym w klubowych piwnicach. Stolica Belgii nauczyła się imprezować w świetle dnia.

‍