1,4 mld euro na nowych urzędników. Część państw buntuje się przeciw KE

‍

Komisja Europejska planuje zwiększyć zatrudnienie o 2500 nowych urzędników. Koszt tej decyzji w ramach nowego wieloletniego budżetu UE ma wynieść dodatkowe 1,4 miliarda euro. Propozycja wywołała sprzeciw części państw członkowskich, które zarzucają Brukseli brak spójności między deklaracjami o oszczędnościach a własnymi planami kadrowymi.

‍

List w tej sprawie skierowano do komisarza UE ds. budżetu, Piotr Serafin.

‍

Dziewięć państw mówi „stop”

‍

Pod dokumentem podpisały się rządy Austrii, Czech, Danii, Estonii, Finlandii, Niemiec, Łotwy, Holandii i Szwecji. Sygnatariusze podkreślają, że w czasie gdy Komisja wzywa stolice do ograniczania wydatków, sama proponuje znaczące zwiększenie kosztów administracyjnych.

‍

W liście wskazano, że planowany wzrost zatrudnienia stoi w sprzeczności z deklarowanymi celami efektywności, reform i racjonalizacji wydatków. Wśród państw, które poparły apel, nie znalazła się Polska.

‍

Argumenty Komisji: więcej obowiązków, te same zasoby

‍

Komisja Europejska broni się, wskazując na rosnący zakres kompetencji i obowiązków nakładanych na instytucje unijne przez państwa członkowskie.

‍

Rzecznik KE ds. budżetu, Balazs Ujvari, przypomniał, że w poprzednich wieloletnich ramach finansowych liczba pracowników została zmniejszona o 5%, co miało przynieść istotne oszczędności. W obecnym budżecie poziom zatrudnienia utrzymano bez zmian, mimo że zakres zadań znacząco się rozszerzył.

‍

Według Komisji instytucje odczuwają dziś realne braki kadrowe, które utrudniają realizację nowych polityk i inicjatyw.

‍

Specjaliści pilnie poszukiwani

‍

Szczególne zapotrzebowanie dotyczy ekspertów z obszarów strategicznych, takich jak cyberbezpieczeństwo, sztuczna inteligencja oraz szeroko rozumiane bezpieczeństwo. To właśnie w tych sektorach Komisja widzi konieczność wzmocnienia zasobów ludzkich.

‍

Spór wokół planowanego zwiększenia zatrudnienia wpisuje się w szerszą debatę o kształcie przyszłego budżetu UE oraz równowadze między efektywnością administracji a rosnącymi ambicjami regulacyjnymi Wspólnoty.

‍