82 tysiące cegieł z gruzu i materiałów z odzysku. Gandawa pokazuje przyszłość ekologicznego budownictwa

‍

‍

W Gandawie powstał niezwykły obiekt, który może wyznaczyć nowy kierunek w ekologicznej architekturze. Nowe skrzydło muzeum designu, warte 20 milionów euro, wykorzystuje materiały odzyskane z rozbiórek, stare umywalki, elementy sanitariatów i szyby samochodowe. Największą innowacją są jednak specjalne cegły, które nie tylko ograniczają emisje związane z budową, ale również stopniowo wiążą dwutlenek węgla z atmosfery.

‍

‍

Nowoczesna architektura wyrasta ponad średniowieczne dachy

‍

Gandawa słynie z zabytkowej zabudowy, gotyckich kościołów i charakterystycznych dachów pokrytych dachówką. Właśnie w takim otoczeniu pojawiło się nowe skrzydło Design Museum Gent.

Jasna, geometryczna bryła budynku wyróżnia się na tle historycznego centrum. Przypomina współczesną wieżę, której minimalistyczna forma kontrastuje ze średniowieczną architekturą miasta.

‍

Jednak to nie wygląd stanowi najbardziej niezwykłą cechę inwestycji.

‍

Projekt o wartości około 20 milionów euro, czyli 17 milionów funtów, powstał z wykorzystaniem materiałów, które w innych okolicznościach mogłyby trafić na wysypisko lub zostać przeznaczone do tradycyjnego recyklingu.

Wśród wykorzystanych surowców znalazły się pozostałości konstrukcji betonowych, stare okna, szyby samochodowe, umywalki i elementy wyposażenia łazienek.

Za projekt odpowiada londyńskie studio Carmody Groarke, współpracujące z belgijskimi pracowniami Atama i Re-st.

‍

Inspiracja sprzed kilkuset lat. Katedra, kamienie i ludzkie kości

‍

Pomysł wykorzystania starych materiałów w nowej budowli nie jest tak nowoczesny, jak mogłoby się wydawać.

‍

Andy Groarke, współzałożyciel Carmody Groarke, zwraca uwagę, że ponowne używanie materiałów budowlanych było powszechną praktyką przez stulecia. Współczesne budownictwo w dużej mierze odeszło jednak od tego podejścia.

‍

Architekci znaleźli inspirację w historii samej Gandawy.

‍

XVI-wieczna gotycka katedra św. Bawona została częściowo wzniesiona z jasnych wapiennych bloków pochodzących z wcześniejszej, romańskiej bazyliki z X wieku, stojącej w tym samym miejscu.

‍

Podczas prac archeologicznych w pobliżu katedry odkryto również konstrukcje wykonane z ludzkich szczątków. Wykorzystywano w nich między innymi kości udowe i piszczelowe, a przestrzenie pomiędzy nimi wypełniano fragmentami czaszek.

‍

Dla twórców nowego muzeum historyczny przykład stał się przypomnieniem, że materiały mogą zyskiwać kolejne zastosowania, zamiast kończyć swój cykl życia wraz z rozbiórką budynku.

‍

Stare toalety, glina i materiały biologiczne

‍

Ekologiczne podejście zastosowano nie tylko na elewacji, lecz także we wnętrzach muzeum.

‍

Szczególną uwagę zwracają toalety, w których wykorzystano różnorodne materiały pochodzenia naturalnego i alternatywne rozwiązania wykończeniowe.

‍

W poszczególnych kabinach zastosowano płytki i powierzchnie wykonane między innymi z:

‍

  • alg morskich,
  • lnu,
  • lastryka z dodatkiem drewna,
  • popiołu wulkanicznego.

‍

Odwiedzający mogą dowiedzieć się więcej o użytych materiałach, skanując umieszczone przy nich kody QR.

‍

W innych częściach budynku zastosowano tynki z lokalnej gliny. Z kolei masywna kolumna w holu wejściowym prezentuje warstwy ziemi i gruzu pozyskanego bezpośrednio podczas prac budowlanych.

Zamiast ukrywać pochodzenie materiałów, architekci postanowili uczynić je częścią estetyki i edukacyjnej funkcji muzeum.

‍

82 tysiące niezwykłych cegieł. Każda zawiera odpady budowlane

‍

Najważniejszym osiągnięciem projektu jest jednak opracowanie specjalnej cegły, znanej jako Gent Waste Brick.

‍

Materiał został zaprojektowany, przetestowany i certyfikowany na potrzeby budowy muzeum. W całej inwestycji wykorzystano około 82 tysięcy takich cegieł.

‍

Aż 63% składu każdej z nich stanowią odpady budowlane pozyskiwane w promieniu zaledwie ośmiu kilometrów od muzeum.

‍

Surowce są rozdrabniane, a następnie prasowane z dodatkiem wapna hydratyzowanego. W przeciwieństwie do tradycyjnych cegieł ceramicznych materiał nie wymaga energochłonnego wypalania w wysokiej temperaturze.

Według informacji przedstawionych w opisie projektu pozwala to ograniczyć emisje wbudowanego dwutlenku węgla o około dwie trzecie w porównaniu ze zwykłą wypalaną cegłą glinianą.

‍

To istotna różnica, ponieważ produkcja tradycyjnych materiałów budowlanych wiąże się ze znacznym zużyciem energii.

‍

Cegły, które pochłaniają dwutlenek węgla

‍

Najbardziej interesującą właściwością Gent Waste Brick jest zdolność do stopniowego wiązania CO₂.

‍

Zawarte w cegłach wapno podczas procesu twardnienia reaguje z dwutlenkiem węgla obecnym w powietrzu. W wyniku tego procesu, nazywanego karbonatyzacją, powstają związki węglanowe, a część CO₂ zostaje trwale związana w strukturze materiału.

‍

Proces może trwać przez kolejne miesiące, a nawet lata.

‍

Nie oznacza to jednak, że cały budynek automatycznie ma ujemny ślad węglowy. Ostateczny bilans środowiskowy zależy również od produkcji pozostałych materiałów, transportu, budowy i późniejszej eksploatacji.

‍

Rozwiązanie pokazuje jednak, że materiały konstrukcyjne mogą nie tylko powodować mniejsze emisje podczas produkcji, lecz także wiązać pewne ilości CO₂ w trakcie użytkowania.

‍

Ekologiczna inwestycja wspierana przez Flandrię

‍

Opracowanie nowego rodzaju cegieł wymagało nie tylko pracy architektów, lecz również badań technologicznych oraz procedur potwierdzających właściwości materiału.

‍

Projekt uzyskał wsparcie finansowe Circular Flanders, inicjatywy promującej gospodarkę o obiegu zamkniętym, oraz miejskiej agencji rozwoju Sogent.

‍

W przedsięwzięciu znalazło się również miejsce na zaangażowanie społeczności. Jednym z jego elementów był dwudniowy festiwal poświęcony wytwarzaniu cegieł.

‍

W ten sposób muzeum stało się czymś więcej niż przestrzenią wystawienniczą. Sam budynek pełni funkcję demonstracji nowych metod projektowania i wykorzystywania lokalnych zasobów.

‍

Czy tak będą wyglądały budynki przyszłości?

‍

Nowe skrzydło Design Museum Gent pokazuje, jak gospodarka o obiegu zamkniętym może funkcjonować w praktyce.

‍

Zamiast traktować odpady z rozbiórek wyłącznie jako problem, projektanci wykorzystali je jako surowiec do stworzenia nowego obiektu publicznego.

‍

Ograniczenie transportu, ponowne zastosowanie materiałów, wykorzystanie lokalnych zasobów oraz opracowanie cegieł o mniejszym śladzie węglowym tworzą model, który może inspirować kolejne inwestycje.

‍

Nie wszystkie rozwiązania będzie można natychmiast zastosować na masową skalę. Ich opłacalność i rzeczywiste korzyści środowiskowe wymagają oceny w konkretnych warunkach.

‍

Jednak przykład Gandawy pokazuje, że innowacyjna architektura nie musi zaczynać się od produkcji zupełnie nowych materiałów.

‍

Czasami przyszłość budownictwa można stworzyć z tego, co inni uznali już za odpad.

‍

Źródło: materiał źródłowy przekazany do redakcji; Design Museum Gent, Carmody Groarke. Dane dotyczące projektu i jego parametrów podano na podstawie tekstu źródłowego.

‍

Ciekawostki

FAQ

Czy dostęp do portalu jest darmowy?

Icon

Jak mogę zgłosić temat lub wydarzenie?

Icon

Czy mogę opublikować artykuł o moich usługach?

Icon

Artykuł redakcyjny, a artykuł sponsorowany?

Icon

Jak często wysyłacie newsletter i co w nim znajdę?

Icon

Czy Nowinki obejmują tylko Belgię?

Icon

Omiń algorytmy.
Czytaj to, co ważne.

Najważniejsze informacje ze świata biznesu, technologii i życia Polonii w Beneluksie. Bez szumu, prosto na Twoją skrzynkę.