Jeśli inne uczelnie pójdą śladem UGent, system badań w UE może się zmienić

kanguro.com

‍

Uniwersytet w Gandawie (UGent) oficjalnie zakończył swój udział w europejskim projekcie badawczym OSTEONET, w ramach którego współpracował z izraelskim partnerem uznanym za problematycznego. Decyzja wpisuje się w szerszy kontekst napięć wokół współpracy naukowej związanej z konfliktem izraelsko-palestyńskim.

‍

Brak sprzeciwu Komisji Europejskiej

‍

Jak poinformowała uczelnia, Komisja Europejska nie sprzeciwiła się wycofaniu UGent z projektu. Co istotne, nie podjęto również decyzji o nałożeniu jakichkolwiek sankcji. Jednocześnie Komisja nie rozstrzygnęła jednoznacznie, czy rozwiązanie umowy było formalnie prawidłowe.

‍

Taki rozwój wydarzeń otwiera nową ścieżkę dla instytucji badawczych w Europie, które rozważają podobne kroki.

‍

Kontekst decyzji z maja 2024 roku

‍

Już 31 maja 2024 roku UGent zdecydował o zakończeniu współpracy z izraelskimi partnerami, którzy otrzymali negatywną opinię Komisji ds. polityki praw człowieka oraz badań podwójnego zastosowania (CMDUO). Uczelnia czekała jednak na stanowisko Komisji Europejskiej w sprawie projektu OSTEONET, aby upewnić się co do konsekwencji prawnych.

‍

Czym jest projekt OSTEONET?

‍

OSTEONET to inicjatywa badawcza finansowana w ramach programu Horizon Europe. Jej celem jest rozwój zaawansowanych modeli komórkowych 3D, które odwzorowują zdrowe i starzejące się tkanki kostne. Projekt miał charakter multidyscyplinarny i angażował partnerów z różnych krajów.

‍

Potencjalny precedens dla Europy

‍

UGent podkreśla, że brak sankcji ze strony Komisji Europejskiej może stanowić istotny precedens – zarówno w ramach programu Horizon Europe, jak i całego europejskiego środowiska naukowego.

‍

Uczelnia zapowiedziała już, że zamierza wykorzystać tę sytuację, aby przyspieszyć wycofywanie się z innych projektów realizowanych z partnerami określanymi jako „problematyczni”.

‍

Możliwe konsekwencje

‍

Decyzja UGent może zachęcić inne instytucje akademickie do rewizji swoich międzynarodowych partnerstw. Jednocześnie rodzi pytania o przyszłość współpracy naukowej w kontekście napięć geopolitycznych oraz o granice etyczne w finansowaniu badań.

‍